სოციალურ ქსელში Facebook-მომხმარებელი ავრცელებს ვიდეოს (დაარქივებული ბმული), რომელშიც ისმის მტკიცება, რომ გაეროს მიგრანტთა კომპაქტი „მიგრაციის დიდი ნაკადების მიღებისა და მიგრანტებისთვის ღირსეული საცხოვრებელი და შრომითი პირობების შექმნის ვალდებულებას აკისრებს საქართველოს“. სინამდვილეში, მიგრაციის შესახებ კომპაქტი სამართლებრივ ვალდებულებას არც ერთ ქვეყანას არ აკისრებს.
2018 წლის 10 დეკემბერს, ადამიანის უფლებათა დაცვის საერთაშორისო დღეს, მარაქეშში 164-მა ქვეყანამ ხელი მოაწერა გაეროს მიგრაციის კომპაქტს, მათ შორის საქართველომაც. აღნიშნული პაქტი მიგრაციული კრიზისის შესახებ პირველი საერთაშორისო შეთანხმებაა, რომელიც 18-თვიანი დებატებისა და მოლაპარაკებების შემდეგ შედგა. უსაფრთხო და რეგულირებული მიგრაციის შესახებ კომპაქტი გლობალურ მიგრაციასთან დაკავშირებული ქმედებების კოორდინაციასა და არალეგალური მიგრაციის შემცირებას ისახავს მიზნად. კომპაქტი 23 პუნქტს მოიცავს, რაც სამ ძირითად მიმართულებას – მიგრანტთა უფლებების უკეთ დაცვა, საზღვრების კოორდინირებული მართვა, წარმოშობის ქვეყნებში მიგრანტთა უსაფრთხო და ღირსეული დაბრუნება, აერთიანებს.
ვიდეოში გამოთქმული მტკიცება, რომ აღნიშნული კომპაქტი საქართველოს მიგრანტთა დიდი ნაკადის მიღებასა და მათთვის ღირსეული საცხოვრებელი და სამუშაო პირობების შექმნას ავალდებულებს, სიმართლეს არ შეესაბამება. ჯერ კიდევ 2018 წლის დეკემბერში, მას შემდეგ, რაც პაქტის ხელმოწერა საგარეო საქმეთა სამინისტროს წინ შეკრებილმა მოქალაქეებმა მილიონობით მიგრანტის მიღების საბაბით გააპროტესტეს, საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს წარმომადგენელმა, ვლადიმერ კონსტანტინიდმა განაცხადა:
„ეს დოკუმენტი არ ითვალისწინებს რაიმე სახის ვალდებულებას კონკრეტულად მიგრანტების მიღებაზე ან რაიმე სახის ვალდებულებების აღებას, რამდენადაც თვითონ ამ დოკუმენტში არის აღნიშნული, რომ ეს არის არასავალდებულო ხასიათის – ანუ, იურიდიულად სავალდებულო ხასიათი ამ დოკუმენტს არ აქვს. შესაბამისად, ყველა ის კონკრეტული დებულება, რაც ამ დოკუმენტშია მოცემული, პირველ რიგში, ეფუძნება ზუსტად იმ ძირითად პრეამბულას, სადაც საუბარია იმაზე, რომ 1. დოკუმენტი არის არასავალდებულო ხასიათის; 2. ნებისმიერი დებულება, რომელიც ამ დოკუმენტშია გაწერილი, შესრულდება იმ დოზით, ფორმითა და რეალიების გათვალისწინებით, რაც ამა თუ იმ ქვეყანას აქვს – შესაძლებლობების გათვალისწინებით, ადგილობრივი საიმიგრაციო პოლიტიკის გათვალისწინებით და ა.შ. სუვერენიტეტის ელემენტი ამ კონკრეტულ ნაწილში არის სრულად უზრუნველყოფილი, თვითონ დოკუმენტი ითვალისწინებს ამას“.
მართლაც, კომპაქტის საბოლოო ვერსიის პრეამბულის მე-7 პუნქტშია ხაზგასმული:
„გლობალური შეთანხმება წარმოადგენს არასამართლებრივად სავალდებულო თანამშრომლობის ჩარჩოს, რომელიც ეფუძნება წევრი სახელმწიფოების მიერ ნიუ-იორკის დევნილთა და მიგრანტთა შესახებ დეკლარაციაში შეთანხმებულ ვალდებულებებს. ის ხელს უწყობს საერთაშორისო თანამშრომლობას მიგრაციის საკითხებში ყველა შესაბამის სუბიექტს შორის; აღიარებს, რომ არც ერთ სახელმწიფოს არ ძალუძს მიგრაციის საკითხის დამოუკიდებლად მოგვარება და იცავს სახელმწიფოების სუვერენიტეტს და მათ ვალდებულებებს საერთაშორისო სამართლის შესაბამისად“.
ამრიგად, გაეროს მიგრანტთა კომპაქტი საქართველოს მიგრანტთა მიღების ვალდებულებას არ აკისრებს.
